“Mijn werk is mijn uitlaatklep”

“Mijn werk is mijn uitlaatklep”

Maarten werkt als buurtsportcoach en social worker bij De Meerpaal in Dronten. Begin dit jaar bleek de vriendin van Maarten ernstig ziek te zijn.
‘Mijn vriendin en ik kregen het slechte nieuws te horen bij een controlebezoek. Zij had al langere tijd een chronische ziekte, daar hadden we ons helemaal op ingesteld. De ongemakken die daarmee gepaard gingen hadden we ingepast in ons leven. En voelden niet als een beperking. We hadden niet gedacht dat er iets ernstigs aan de hand zou kunnen zijn’.

Mijn werk is mijn uitlaatklep
Maarten was in januari net begonnen aan zijn baan bij de Meerpaal en had het erg naar zijn zin. ‘Ik heb het de dag daarna meteen aan mijn coördinator en manager verteld. Het kwam niet in me op om hierover te zwijgen.’

´Het werk is echt een uitlaatklep voor mij, het geeft mij afleiding en energie. En ik ervaar enorm veel steun van mijn collega’s. Dat heeft mij echt op de been gehouden. Ik wilde ook echt naar mijn werk. Daardoor kon ik thuis er voor mijn vriendin zijn. De praktische dingen, zoals het huishouden en boodschappen doen kosten mij geen energie. Vooral de mentale belasting voelt soms zwaar en het gevoel dat ik de enige ben tegen wie mijn vriendin echt eerlijk durft te zijn’.

De oprechte interesse van leidinggevende en manager is heel belangrijk. ‘Eigenlijk heel eenvoudige door aan mij te vragen: “Hoe is het met jou? Hoe is het thuis? En ga weg als het nodig is, je hebt geen toestemming nodig, meld het alleen.” Heeft mij heel erg geholpen’.

Blijf doen wat je altijd al deed
´In de eerste periode sliep ik ook slecht en dat had zijn weerslag op mijn energieniveau.
Ik had minder tijd voor mijn vrienden, terwijl ik ook behoefte had aan een ontspannen avond met hen. Achteraf kan ik zeggen dat ik dat gemist hebt’. De diagnose heeft een flinke impact op het leven van Maarten gehad. ‘Ik ben ervan overtuigd dat je eerst goed voor jezelf moet zorgen voordat je een ander kunt helpen. Zorg dat jezelf de dingen blijft doen die belangrijk zijn: werk, hobby’s en vrienden. Ook al is het soms moeilijk om zonder schuldgevoel zelf iets leuks te gaan doen’.

Op zoek naar nieuwe balans
De behandelingen zijn nu achter de rug en Maartens vriendin knapt langzaam weer op.
’ Je relatie krijgt wel een opdonder als de dingen verdwijnen die je altijd samendeed. Het samen uitgaan, met vrienden op stap gaan, concerten bezoeken, is allemaal naar de achtergrond verschoven. Dat heb ik gemist, juist ook omdat weer samen met mijn vriendin te doen. Het is fijn om de draad weer op te kunnen pakken’.

Interview door Lenette van Tienhoven en fotografie Angeline Swinkels